Er zit een patroon in het nieuws van de afgelopen weken dat me niet meer loslaat.

In Anthropic's wereldwijde "Built with Opus 4.7" hackathon, met 20.000+ inzendingen, staat een arts in de top drie. Hij bouwde in één week een klinische simulator met Claude Code. Jason Bigman van Anthropic vatte het samen: "the people closest to a problem can finally build the solution themselves".

In Noorwegen lanceerde Prof. Anne Cathrine Staff, MD vorige week MumCare, een mobiele app om hart-en-vaatziekte op te volgen bij vrouwen na een risicovolle zwangerschap. Gepubliceerd in Frontiers in Global Women's Health. Geen tech-startup, geen subsidieprogramma; een hoogleraar verloskunde die de tool zelf liet bouwen omdat haar patiënten anders door de mazen van de opvolging zouden vallen.

In Boston lanceert de Harvard T.H. Chan School of Public Health een executive programma met de titel "Beyond Vibe Coding: Building AI Solutions to Transform Health Care". De doelgroep: clinici en zorgleiders die voorbij de strategie-decks willen, naar een werkend prototype, in een AI-native werkomgeving.

Drie totaal verschillende contexten, één rode draad: zorgverleners gaan niet langer alleen om met AI als gebruikers. Ze bouwen.

De wedde van Care & Code

Het verhaal van AI in de zorg wordt al jaren verteld vanuit één perspectief: het perspectief van de leverancier. Een vendor bouwt iets, een vendor verkoopt iets, en de arts of verpleegkundige is daarin de eindgebruiker. De AI-scribe, de OpenEvidence-zoekmachine, het clinical decision support-paneeltje in het EPD; allemaal nuttig, maar allemaal van iemand anders.

Wat veel minder verteld wordt: er is een nieuwe categorie aan het ontstaan van clinicians die zelf bouwen. Geen full-time engineers, geen oprichters van een AI-startup. Mensen die nog elke week in het ziekenhuis of de praktijk staan, maar tussendoor een tool maken voor het concrete probleem dat ze die ochtend op consultatie tegenkwamen.

Care & Code, en in het bijzonder onze Clinical Build Day op 3 oktober 2026, wedt op die beweging. Niet uit principe; uit observatie. Er gebeurt iets dat eerder niet kon.

Wat de tools veranderen

De technische verschuiving is niet abstract. Tot drie jaar geleden was zelf iets bouwen een zware investering: een editor leren, een framework leren, een database leren, een deployflow leren. Voor iemand met een agenda vol consultaties was dat gewoon geen optie.

Vandaag werken artsen met vibe coding: je beschrijft in gewone taal wat de tool moet doen, en een AI-systeem (Lovable, Cursor, Claude Code, Replit, v0, Bolt) schrijft de code. De prompt is de programmeertaal geworden. Wie zijn klinische workflow goed kan beschrijven, kan een prototype krijgen.

Vier voorbeelden van mensen die dit nu al doen, ter inspiratie:

Michał Nedoszytko, cardioloog in Brussel, bouwde PostVisit.ai. Werd derde op 13.000 inzendingen in Anthropic's hackathon. Hij coodde "in het ziekenhuis, in de cloud, op de vlucht Brussel-San Francisco" (zijn eigen omschrijving). Geen software-achtergrond.
Bedirhan Keskin, arts in Istanbul, won Anthropic's volgende editie met Medkit, een voice-first AI patiëntsimulator voor medisch onderwijs. Daarnaast: een Chrome-extensie die voorschriften genereert, geïntegreerd met de Turkse e-handtekening van het Ministerie van Volksgezondheid.
Fahim Hussain, NHS-huisarts in het Verenigd Koninkrijk, bouwde de MyDoctor-app op Replit Agent. Vier dagen werk. £175 totale kost; zijn ziekenhuis kreeg eerder offertes van £75.000 tot £100.000 voor hetzelfde.
Samu Mhlambi, verpleegkundige met 14 jaar bedside-ervaring, bouwde NurseBrain: een werkruimte voor verpleegkundigen om hun "paper brain sheets" te vervangen, HIPAA-compliant. Inmiddels een venture-backed product.

Dit is geen lijst van uitschieters. De gemene deler is niet talent, het is gereedschap dat eindelijk past bij de gebruiker.

Waarom clinician-builder, niet clinician-die-AI-gebruikt?

Het is een subtiel maar belangrijk onderscheid. De vraag is niet of artsen AI gebruiken; dat doen ze al massaal (ambient scribes, OpenEvidence, ChatGPT in de spreekkamer). De vraag is wie de tools vorm geeft.

Wie ze vorm geeft, kiest wat er belangrijk is. Wie ze vorm geeft, weet wanneer de output veilig genoeg is om op te bouwen. Wie ze vorm geeft, kan de scope klein houden, kan bronverwijzing inbouwen, kan beslissen dat een bepaald geval expliciet niet automatisch behandeld wordt.

Voor decennia werden die keuzes gemaakt door productmanagers in Mountain View of Palo Alto, in beste gevallen geadviseerd door medische adviseurs. Het resultaat: software die generiek is, omdat het generiek moet zijn om verkoopbaar te blijven. Een clinician die zelf bouwt, voor zichzelf en zijn collega's, hoeft die generieksheid niet te kopen. Dat is de wedde.

Wat we de komende maanden willen doen

Care & Code is een non-profit initiatief van Hyperadvancer, met als spilpunt Clinical Build Day in oktober. Maar het event is een vehicle voor iets groters. De komende maanden bouwen we hier vier dingen rond:

1. Een dagelijkse signaal-stroom. Mijn lees-omgeving krijgt elke werkdag een digest van wat clinician-builders wereldwijd uitbrengen, welke events er gepland staan, welke tools opduiken die voor deze doelgroep relevant zijn. Dat materiaal landt vervolgens in dit blog en — later — in een nieuwsbrief.

2. Een Nederlandstalige repository van clinician-builders. Een directory van mensen in de Benelux (en daarbuiten) die zelf zorgtools bouwen, met wat ze gebouwd hebben, welke tools ze gebruikten en hoe ze te bereiken zijn. Doel: andere zorgverleners laten zien dat dit niet één toevalstreffer is en hen rechtstreeks in contact brengen met mensen die hetzelfde pad bewandelen.

3. Events. Clinical Build Day in oktober is de eerste van mogelijk meerdere build-momenten. Daarnaast verzamelen we de hackathons, demo-dagen en community-momenten die wereldwijd voor deze doelgroep relevant zijn.

4. Een toolkit voor wie nu wil starten. Geen abstracte gids, maar concrete startpunten: welke tools werken vandaag voor welke use cases, welke compliance-vragen je je moet stellen voor je een patiënt aan je prototype laat, hoe je een werkend prototype evolueert naar iets dat je in een productie-context durft uitrollen.

Wat dit niet is

Drie dingen die we expliciet niet willen worden, omdat de val voor de hand ligt:

Geen generieke "AI in de zorg"-nieuwsbrief. Die zijn er al, ze zijn goed, en ze worden door grotere teams gemaakt. Wij beperken ons tot het smalle thema clinicians als bouwers, in alles wat we publiceren.
Geen vendor-marketing. We zullen tools noemen omdat zorgverleners ze gebruiken, niet omdat de leveranciers betaalden voor de zichtbaarheid.
Geen vermijden van de moeilijke vragen. Verantwoordelijkheid, GDPR, AI Act, accreditatie, EPD-integratie, ziekenhuis-IT: dat zijn de echte obstakels, geen randzaken. We schrijven er expliciet over.

Wil je meebouwen?

Drie manieren om te beginnen:

Schrijf je in op de waitlist voor Clinical Build Day via careandcode.be. 3 oktober 2026, België. Geen kost, geen verkoop, geen verplichting.
Stuur me een naam. Ken je een clinician in de Benelux die zelf een AI-tool gebouwd heeft? Mail bart@hyperadvancer.com; we nemen contact op voor de directory.
Lees mee. Volgende blogpost zoomt in op een specifiek voorbeeld; deze post is het frame, daar komen de details.

De rode draad: de tools zijn er, de mensen zijn er, de behoeftes zijn er. Wat ontbreekt is een plek waar het zichtbaar wordt. Dat is wat Care & Code wil zijn.

— Bart