Waarom ik Trajekt zelf bouwde

Gastbijdrage. Op 3 oktober staat dr. Sebastiaan Van Cauwenberge (chirurg, AZ Sint-Jan & gecertificeerd longevity-arts, (THE) Clynique) op het podium van Clinical Build Day. Hier vertelt hij waarom hij Trajekt zelf bouwde in plaats van te wachten tot iemand anders het maakte.

Als chirurg ben ik gewend om problemen op te lossen met wat er voor’handen’ is. Je staat aan de tafel, je ziet wat er nodig is, en je handelt. Je wacht niet tot iemand anders de juiste ingreep voor je bedenkt. Die reflex heeft me uiteindelijk Trajekt doen bouwen: een app en dashboard om patiënten onder GLP1-agonisten, zoals Mounjaro, op te volgen.

Het idee groeide uit herhaling, niet uit een geniale ingeving. We behandelen ondertussen een groot aantal patiënten met deze medicatie, en bij elk consult liep ik tegen hetzelfde probleem aan: ik moest opnieuw vragen hoe het gewicht evolueerde, welke bijwerkingen er waren geweest, of de patiënt de injecties trouw had genomen. Waardevolle consulttijd ging naar het reconstrueren van gegevens die de patiënt eigenlijk al kende, in plaats van naar het gesprek dat er echt toe doet.

Op een gegeven moment besefte ik dat ik precies wist hoe de oplossing eruit moest zien. Patiënten geven op geregelde tijdstippen een paar gegevens in via een app. Ik zie bij het begin van het consult meteen een overzicht op een dashboard. Simpel: het traject dat er al bestond, nu gewoon zichtbaar gemaakt, in een app en een scherm die niemand moet leren kennen.

Ik heb toen niet gewacht tot een softwarebedrijf dat probleem zou oppikken. Ik had het beeld al scherp en niemand kent het gat tussen spreekkamer en patiënt beter dan wie er elke dag in staat. Bovendien had ik al wat ervaring met het bouwen van websites dus de drempel om zelf te beginnen was lager dan ze op het eerste gezicht leek. Wat volgde was vooral logisch nadenken: welke stap volgt op welke, wat heeft de arts nodig, wat heeft de patiënt nodig, hoe begrijpen beiden hetzelfde scherm zonder uitleg. De rest was gewoon proberen. Code schrijven, testen, herschrijven, opnieuw testen.

Dat laatste voelde vertrouwd.

Als chirurg leer je een techniek nooit in één keer perfect. Je oefent, je herbekijkt wat niet vlot liep, je stelt bij, en de volgende keer gaat het net iets beter. Die tolerantie voor een onaffe eerste versie en het vertrouwen dat de tiende versie beter zal zijn dan de eerste, heeft me enorm geholpen tijdens het bouwen van Trajekt. Een app moet vooral bruikbaar zijn vanaf dag één. De rest groeit met de feedback van wie ze gebruikt.

Wat ik ook meenam uit de operatiekamer, is het denken in stappen en veiligheid. Elke handeling volgt een logica en een fout ergens vroeg in het proces heeft gevolgen verderop. Bij het bouwen van Trajekt zat diezelfde logica in mijn hoofd: hoe zorg je dat data correct en betrouwbaar binnenkomt zodat een arts er verderop in het traject blindelings op kan vertrouwen.

Het dashboard is maar de helft van het verhaal. Wie zelf data bijhoudt, is actiever betrokken bij zijn eigen traject: de patiënt ziet zijn gewicht evolueren, net als de arts, en dat werkt vaak net zo motiverend als het consult zelf.

Software leren bouwen is niets voor iedereen. Wie dagelijks tegen een gat in het systeem aanloopt, weet vaak wel het best hoe dat gat opgevuld moet worden. Vibe-coding heeft die drempel voor mij verlaagd: ik had het probleem, het beeld van de oplossing, en genoeg technische bagage om eraan te beginnen. De rest is blijven bijschaven zoals bij elke techniek die je onder de knie probeert te krijgen.

— Sebastiaan